Het is zomer 1965. Een Vaurien zeiler (secretaris van Vaurien Nederland) wonend in Scheveningen vlak bij het Kurhaus is het meer dan beu om steeds met zijn boot naar de Kaag of Reeuwijk te trekken op de betrekkelijk weinig vrije dagen (alleen des zondags, want zaterdag was toen ook nog een werkdag) die beschikbaar waren. Daarom besloot hij, met ervaring bij Europese Vaurien kampioenschappen op zee in Royan, Carnac en Palamos, ook in Den haag maar eens gebruik te maken van die enorme plas water vlak voor de deur, de Noordzee.

Op zekere mooie zondag voer hij, bedoeld wordt natuurlijk Ernst Toorens, vanaf het strand in de omgeving van de vuurtoren, en genoot met volle teugen van zon, zee en zeil. Helaas was de thuiskomst, de landing, een enorme teleurstelling want hij werd verwelkomd door twee wakkere agenten van politie die hem verboden aan land te komen en hem sommeerden om via de haven binnen te komen. “Uiteraard” werd dit geweigerd en na enige discussie mocht hij dan zijn boot, i.v.m. met de drukte op het strand, na 18.00 u weghalen.

Vanaf dat moment heeft hij getracht om het artikel dat verbood om met boten te vertrekken van en landen op het strand, uit de Algemene Plaatselijke Verordening verwijderd te krijgen. Maar zelfs met de (ons bekende) volharding van Ernst was er geen schijn van kans, gesprekken “op niveau” zoals met wethouder Dankelman (Economische Zaken) en de heren Lindhout en Vuijk van de afdeling JSR (Jeugd, Sport en Recreatie) ten spijt.

Wel werd na veel lobbywerk het donkerrode licht dat het mooie streven blokkeerde, langzaam aan licht oranje/geel, om te varen vanaf een vaste plek op het strand. Dit natuurlijk louter onder zeer strikte voorwaarden. Met deze deur op een kiertje ontstond er aan den einder een klein mogelijkheidje voor een “vereniging”??
Met dezelfde doortastendheid werden thuis dus blocnoot vellen volgeschreven met ontwerpen voor statuten, huishoudelijk reglement, reglement van orde en keuringseisen voor de boten; een en ander op basis en navolging van het Internationale Vaurien reglement en reglementen van de KNVWV.

Tezelfder tijd, na een bespreking bij de dhr. Lindhout, werd een zekere Friso de Iongh aan Ernst voorgesteld als iemand die ook droomde van zeilen op zee. Daar de introductie wederzijds aansloeg en beiden hetzelfde beeld voor ogen hadden, hebben ze vervolgens, los van dhr. Lindhout, in het oude gebouw aan het Monchyplein naast een paternoster vervolgens ideeen zitten uitwisselen. (midden winter praten over zeilen !)

Friso, bleek de Stadsarchitect van de Gemeente te zijn, een ideale partner met een enorme kennis van het gemeentelijk apparaat en met veel relaties in de benodigde circuits.

Om de Gemeente een beetje te masseren, werd alras een presentatie gegeven in een der zalen van het oude stadhuis, waarbij alle instanties die betrokken zouden kunnen zijn/worden bij de uitwerking van de ideeën van Ernst en Friso, vertegenwoordigd waren c.q. werden. En dat waren er nogal wat! Vanzelfsprekend de wethouder Dankelman, het hoofd Jeugd Sport en Recreatie, dhrn. Lindhout en Vuijk; de Brandweer, Politie, KNZHRM, Reddingsbrigade, Havendienst, Delfland, Domeinen, Gemeentewerken, douane, bouw en woning toezicht, welstandcommissie, en andere diensten. De aanwezigheid van de Heer Casimir van de KJNVWV (voorloper van het KNWV) is toen een grote steun geweest voor de aanstaande voorzitter die een gloedvol betoog hield, ondersteund door een dia presentatie over al genoemde zeilkampioenschappen vanaf de kust in Royan, Carnac en Palamos.

Met deze presentatie werd een grote weerstand weggenomen en toen kon er wat naar buiten worden gecommuniceerd. Een verhaal, op 19 januari 1966, over een op te richten zeilvereniging in de toen drie in Den Haag verschijnende dagbladen leverde een veelheid aan potentiële deelnemers aan de op te richten vereniging op. Door wat telefoneren om te weten te komen wat er voor vlees in die kuip zat, werden een aantal lieden uitgenodigd zitting te nemen in een oprichting comite dat vele malen op de Badhuisweg in conclaaf is geweest.

Het illustere gezelschap bestond uit:
E. Toorens: Voorzitter
F. de Iongh: Vice Voorzitter
G.de Vries: Secretaris
Mej. Lotte: 2e Secretaris
C. v.d. Sman: Havencommissie
H.v.d. Rest : Navigatie
W. Hovenier: Penningmeester
Mw. A. v.d. Beld: Algemeen Commissaris

Het belangrijke resultaat van al dit werk was dat besloten werd om op korte termijn een vereniging (KZVS) op te richten. Gedacht werd aan 5 maart (1966), met als locatie het piereiland Nautica, met koffie en cake beschikbaar gesteld door de heer Reinder Zwolsman. Diezelfde R Zwolsman adviseerde echter bij nader inzien om de oprichting vooraf en petit comite te doen plaatsvinden, waarna dus op 5 maart een soort propaganda bijeenkomst voor geinteresseerden zou plaats vinden.

Met dit advies in het achterhoofd werd besloten KZVS op te richten op 21 februari 1966 op het al zeer veel “gebruikte”adres met lekkere koffie en versnaperingen aan de Badhuisweg.

Aldus is geschied. Een voorlopig bestuur werd gevormd, de reglementen werden goedgekeurd, de begroting vastgesteld en de agenda voor 5 maart werd eveneens accoord bevonden.

Na deze genomen ferme besluiten werd door de voorzitter op 1 maart 1966 een verzoek naar de Gemeente gezonden om toestemming te verkrijgen voor het afvaren en landen van het strand en dat verzoek werd met een beschikking van B&W dd 30 maart 1966 ingewilligd.

Op 5 maart werd, zoals aangekondigd in de krantartikelen, in Nautica op de Pier van Scheveningen een kleine uitstalling van attributen voor de vereniging tentoongesteld. Een Zodiac op trailer, aangeschaft met gelden die verkregen waren door een door Friso “georganiseerde” borg, verder twee buitenboord motoren, een Johnson lang staart en een (geleende) Volvo Penta U 40 (werkmotor met zeer grote propeller), de kegels en stormbal van de fa. Vrolijk, enige betonnen paaltjes als voorloper op een hele partij dienende als omheining van de nog te maken “boten-parking” beschikbaar gesteld oor Gemeentewerken, een paar rollen prikkeldraad om door de paaltjes geschoren te worden (beschikbaar gesteld door de fa. v. Blijswijk) en hele partij zandscheppen, een verenigingsvlag groot formaat, een grote rood wit blauwe vlag, enz. enz.. Voorwaar een gedegen materieel begin.

De belangstelling op die bewuste 5 maart was overweldigend met ruim 100 aanwezigen. Het inspirerende verhaal van de voorzitter ondersteund met kleurendia’s van evenementen aan andere kusten van Europa leverde veel (aanstaande) leden op, die aspirant-leden werden door het ontvangstcomite, bestaande uit de dames Riet Toorens, Gerda Wories en Rietje de Vries, keurig geadministreerd.

In een speciaal dankwoord werd vervolgens door de voorzitter aan de wethouder Dankelman het beschermheerschap aangeboden hetwelk enthousiast werd aanvaard.

Nog voor dat de eerste boten naar de “parking”zouden kunnen komen vond er op 10 maart (de trouwdag van prinses Beatrix!) eerst nog een proefvaart met de Zodiac plaats. Overspoeld met ijskoud zeewater maakten de voorzitter, de vice voorzitter, de secretaris en de penningmeester in hun waadbroeken/ (U weet wel met die aangelaste laarzen) een proefvaart vanaf hun toekomstige stek.

Na afloop werden de bevroren vier “ijsko mannen” op de Badhuisweg door de “moeder van de club” voor een rood gloeiende kolenkachel geplaatst en bediend met hete koffie en (natuurlijk) cognac om weer mensen te kunnen worden.

Voorzitter in de Corsair met Carniti jet aandrijving

Met alle “formele” zaken nu geregeld, moest er begonnen gaan worden met het effectief plaatsen van de faciliteiten. Reinder Zwolsman (van de EMS) had toestemming gegeven om een stukje strand aan het einde van de boulevard te gebruiken. Zo werd er na alle voorwerk dan toch gebouwd aan de eerste Roef!! Een gebouwtje dat ieder voorjaar weer opnieuw opgebouwd moest worden en afgebroken in het najaar. Er werden twee badkoetsjes georganiseerd die als toilet, respectievelijk kleedkamer dienst gingen doen. Door Henk Oostenbrink (een Haagse beeldhouwer die ook het door Friso de Iongh ontworpen getijdenbord dat de Roef ook nu nog siert heeft vervaardigd) werd met de toenmalige voorzitter in veertien dagen in warme zonneschijn de eerste parking geschapen, omringd door het samen rondgetrokken prikkeldraad in zelf ingegraven betonnen paaltjes. Met gratis hout dat op een vrachtwagen werd aangeleverd (met veel dank aan dhr. Smit van Zeebad Scheveningen) werd vervolgens een prachtig plankier gemaakt, waarover de boten van de parking naar zee en vice versa konden worden gereden. (Overigens werd e.e.a. nu zeer hulpvaardig ondersteund door de politie) Na de veertien dagen die al dit werk in beslag had genomen, werden de “grondwerkers” overigens zelfs door hun familie niet meer herkend, zo zwart waren ze geworden.

En eindelijk was het dan zover. Op 9 april 1966 wordt er op de KZVS voor het eerst gezeild, dit ter gelegenheid van de opening van de nieuwe Scheveningse promenade. In samenwerking met de ZVN en Skuytevaert kwamen 16 boten op het water……………....die uiteindelijk wegens gebrek aan wind met de nieuwe Zodiak terug moesten worden gesleept.

De officiële opening vond echter pas plaats op zaterdag 21 mei 1966 door onze toenmalige beschermheer, dhr. mr. A.J. Dankelman, door het losgooien van een tros die de ophaalbrug tussen de badkoetsen in bedwang hield. Toen deze afsluiting van de weg naar zee was “gevallen”, werd een luid concert op scheepstoeters aangeheven. Nadat mr. Dankelman een verenigingsvlag en een foto-album was aangeboden, werd de Zodiac te water gebracht met aan boord onze beschermheer en aan de motor (hoe kan het anders) Ernst. De gemaakte tocht was kort en ruw. Jammer genoeg was de wind intussen zodanig toegenomen, dat ook de voorgenomen vlootschouw helaas moest worden afgelast.